رودت جوش و خروش بسماک از سمکو

دی مرا گفت به طیش غم برانگیخته جیش

از پی موکب عیش ساخت باید یزکو

خیز و آن باده بنوش که روی پاک ز هوش

پشه زو پیل شود قطره زو نیل شود

زو ابابیل شود باز سیمین پر کو

جرعه می هاتوا که جم و کی ماتوا