چنین که نرگس بیمار تو ربوده دلم

ز شام تا به سحر می کند درر باری

دو چشم مست تو خوابم به سحر بسته به چشم

شگفت نیست ز جادوی مست سحاری

سلامتم همه زین پس بود به بیماری

بلای مردم آزاده ای و فتنه خلق

سلامت از تو میسر شود به دشواری