سلامتم همه زین پس بود به بیماری

دو چشم مست تو خوابم به سحر بسته به چشم

شگفت نیست ز جادوی مست سحاری

چنین که نرگس بیمار تو ربوده دلم

بلای مردم آزاده ای و فتنه خلق

سلامت از تو میسر شود به دشواری

همیشه طبع تو مایل بود به ریزش خون