شمن ز طاعت بت بر میان نهد زنار

سلامت از تو میسر شود به دشواری

همیشه طبع تو مایل بود به ریزش خون

مگر به کیش تو طاعت بود گنهکاری

خلاف تو که بتی بنگرمت زناری

گمان مبر که ازین پس رود به چشمی خواب

چنین که فتنه مردم شدی به بیداری