گمان مبر که ازین پس رود به چشمی خواب

مگر به کیش تو طاعت بود گنهکاری

شمن ز طاعت بت بر میان نهد زنار

خلاف تو که بتی بنگرمت زناری

چنین که فتنه مردم شدی به بیداری

کسی که مشرب آن لعل می پرست گرفت

شگفت نیست که دشمن شود به هشیاری