کسی که مشرب آن لعل می پرست گرفت

خلاف تو که بتی بنگرمت زناری

گمان مبر که ازین پس رود به چشمی خواب

چنین که فتنه مردم شدی به بیداری

شگفت نیست که دشمن شود به هشیاری

شبان و روز به آزار خلق سعی کنی

عجبتر آنکه ندارد کس از تو بیزاری