تو قهرمانی و قادر بکن هر آنچه توانی

گرم ز لطف بخوانی ورم به قهر برانی

گرم به دیده زنی تیر اگر به سینه ننالم

که گرچه آفت جسمی و لیک راحت جانی

نیم سپند که لختی برآتشت ننشینم