مباش بی می و مطرب که زیر طاق سپهر

به سر جام جم آن گه نظر توانی کرد

که خاک میکده کحل بصر توانی کرد

بدین ترانه غم از دل به در توانی کرد

گل مراد تو آن گه نقاب بگشاید

که خدمتش چو نسیم سحر توانی کرد