روشن کن چشم همه در عین سیاهی

خال و خط و زلف و رخ و چشم و مژه تو

بر دعوی حسن رخ تو داده گواهی

خالیست به رخسار تو چون مردمک چشم

تو ماهی و دل ها عزیزست که هرسو

بر خاک طپد از غم عشق تو چو ماهی

جز دولت وصلت که تباهی نپذیرد