هرچیز پذیرد به جهان رنگ تباهی

تو ماهی و دل ها عزیزست که هرسو

بر خاک طپد از غم عشق تو چو ماهی

جز دولت وصلت که تباهی نپذیرد

جز خال تو هندوی سیاهی نشنیدم

خون ریز و ستم پیشه چو ترکان سپاهی

همنام ذبیحی و چو هاروت اسیرست