به حد حس تو زیور نمی رسد ترسم

که نیست با تو مرا پنجه توانایی

مگر معاینه ات بنگرند و بشناسند

که چون ز چشم روی در صفت نمی آیی

که زشت تر شوی ار خویشتن بیارایی

تفاوت شب و روز از برای ماست نه تو

از آن سبب که تو خود مهر عالم آرایی