تو خود ستاره روزی چو پرده بگشایی

تفاوت شب و روز از برای ماست نه تو

از آن سبب که تو خود مهر عالم آرایی

شب وصال تو دانستم از چه کوتاهست

مگس ز سر ننهد شوق عشق شیرینی

بابرویی که ترش کرده است حلوایی

ز خاکپای عزیز تو بر ندارم سر