مگر همسا یه نوری که در وهمم نمی گنجی

شود بی پرده آن روزی که روی از پرده بنمایی

چه نسبت با شکرداری که سرتا پای شیرینی

چه خویشی با قمر داری که پا تا فرق زیبایی

مگر همشیره حوری که در چشمم نمی آیی

به هرجا روکنی در روشنی چون ماه مشهوری

بهرجا پا نهی در راستی چون سرو یکتایی