مگر همشیره حوری که در چشمم نمی آیی

چه نسبت با شکرداری که سرتا پای شیرینی

چه خویشی با قمر داری که پا تا فرق زیبایی

مگر همسا یه نوری که در وهمم نمی گنجی

به هرجا روکنی در روشنی چون ماه مشهوری

بهرجا پا نهی در راستی چون سرو یکتایی

چنین روشن ندیدم رخ یقین دارم که خورشیدی