ز چشم هرچه خون بارد رقیب افسانه پندارد

کزین حسنت که می بینم به هرکاری توانایی

خداوندکرم بر حال مسکینان ببخشاید

به مسکینی درافتادم که بر حالم ببخشایی

نهیب موج دریا را چه داند مرد صحرایی

نشان عشق بیهوشیست بیهوش ای که هبثبیاری

کمال وصف خاموشیست خاموش ای که گویایی