نهیب موج دریا را چه داند مرد صحرایی

خداوندکرم بر حال مسکینان ببخشاید

به مسکینی درافتادم که بر حالم ببخشایی

ز چشم هرچه خون بارد رقیب افسانه پندارد

نشان عشق بیهوشیست بیهوش ای که هبثبیاری

کمال وصف خاموشیست خاموش ای که گویایی

بحمدالله که از خوبان نگاری زرد مو دارم