که جز در کیش هندو رسم نبو د زعفران سایی

بحمدالله که از خوبان نگاری زرد مو دارم

که بر نخل قدش شیرین نماید زلف خرمایی

مگرهندوست زلف او که برخود زعفران ساید

مگر زان زلف خرمابی مذاق جان کنم شیرین

که جز د یوانگی سودی نبخشد زلف سودایی

زبان بربند قاآنی که شرینی ز حد بردی