ندانستم کمند طالع من

در آخر دام گیسو می گشایی

چو کوته می نمودی زلف گفتم

یقین کوته شود شام جدایی

ز بام وصل یابد نارسایی

برآن بودم که از آهن کنم دل

ندانستم که تو آهن ربایی