کاش از مادر آن ترک بپرسند که تو

چه شود کز دلم امروز گره بگشایی

ور تو آیی نشود چاره تنهایی من

که من از خوبش روم چون تو ز در بازآیی

گر نیی از پریان از چه پری می زایی

شاه بایدکه خراج شکر از وی گیرد

که دکان بسته ز شرم لب او حلوایی