کانچه بر مهر فزایم تو به جور افزایی

تو بهل غالیه بر موی تو خود را ساید

تو به مو غالیه اینقدر چرا می سایی

چه خلافست ندانم که میان من و تست

بعد ازین در صفت حسن تو خاموش شوم

زانکه در وصف تو گشتم خجل از گویایی

درفشانی تو قاآنیم از دست ببرد