گاه با دوست درآویخته گه با دشمن

نرد کین باخته و ساز جدل ساخته ای

ساق بالا زده و ساعد کین برچیده

رخ برافروخته و تیغ برافراخته ای

چون حریفان دغا نرد دغل باخته ای

بیم آنست که از پارس برآید غوغا

این چه فتنه است که در شهر درانداخته ای