حالی ازکینه پی قتل که پرداخته ای

ما چو پروانه کمر بسته به جانبازی تو

تو چرا شمع صفت این همه بگداخته ای

هیچ کس را به جهان مهر تو باقی نگذاشت

مگرت گفت کسی ماه فلک همسر تست

که تو مریخ صفت خنجرکین آخته ای

یاکسی گفت قدت سرو چمن را ماند