یاکسی گفت قدت سرو چمن را ماند

حالی ازکینه پی قتل که پرداخته ای

مگرت گفت کسی ماه فلک همسر تست

که تو مریخ صفت خنجرکین آخته ای

که تو در ناله چو بر سرو چمن فاخته بی

ماه کی جام کشد سرو کجا تیغ زند

خویش را از دگران حیف که نشناخته ای