خویش را از دگران حیف که نشناخته ای

یاکسی گفت قدت سرو چمن را ماند

که تو در ناله چو بر سرو چمن فاخته بی

ماه کی جام کشد سرو کجا تیغ زند

هست مداح امیرالامرا قاآنی

نشناسی مگرش هیچ که ننواخته ای