تو نیز باده به چنگ آر و راه صحرا گیر

چه مستیست ندانم که رو به ما آورد

که بود ساقی و این باده از کجا آورد

که مرغ نغمه سرا ساز خوش نوا آورد

دلا چو غنچه شکایت ز کار بسته مکن

که باد صبح نسیم گره گشا آورد