ز سنگ اگر ندیده ای چسان جهد شرارها

بنفشه رسته از زمین به طرف جویبارها

و یاگسسته حورعین ز زلف خویش تارها

به برگهای لاله بین میان لاله زارها

که چون شراره می جهد ز شنگ کوهسارها

ندانما ز کودکی شکوفه از چه پیر شد