نخورده شیر عارضش چرا به رنگ شیر شد

به برگهای لاله بین میان لاله زارها

که چون شراره می جهد ز شنگ کوهسارها

ندانما ز کودکی شکوفه از چه پیر شد

گمان برم که همچو من بدام غم اسیر شد

ز پا فکنده دلبرش چه خوب دستگیر شد

بلی چنین برند دل ز عاشقان نگارها