خوشا و خرم آن دمی که بود یار یار من

جگر چو لاله پر ز خون ز عشق گلعذارها

بهار را چه می کنم چو شد ز بر بهار من

کناره کردم از جهان چو او شد ازکنار من

دو زلف مشکبار او به چشم اشکبار من

چو چشمه ای که اندر او شنا کنند مارها

غزال مشک موی من ز من خطا چه دیده ای