ز چشم خویش می فشان ز لعل خود پیاله ده

ز اضط راب عشق تو چو آسمان بلرزدا

همی ببوسدت قذم بسان خاکسارها

بت دو هفت سال من مرا می دو ساله ده

نگار لاله چهر من میی به رنگ لاله ده

ز بهر نقل بوسه ای مرا به لب حواله ده

که واجبست نقل و می برای میگسارها