فرشته زمین بود ستاره زمان بود

کریمه ای که ازکرم سحاب زرفشان بود

صفیه ای که از صفا بهشت جاودان بود

عفاف اوست کز ازل حجاب جسم و جان بود

گلیست نوش رحمتش مصون ز نیش خارها

سپهر عصمت و حیا که شاه اوست ماه او

شهی که هست روز و شب زمانه در پناه او