دل و زهره هزبر ز سهمش بدردا

زبان پر ز های و هوی روان پر ز وای و ویل

که این مارگرزه چیست که آید زکوهسار

چو رعد از میان ابر دمادم بغردا

به شمشیر صاعقه رگ که ببردا

سپس چون شراره خون از آن رگ بپردا

مگر خون آن رگست که خوانیش لاله زار