سپس چون شراره خون از آن رگ بپردا

چو رعد از میان ابر دمادم بغردا

دل و زهره هزبر ز سهمش بدردا

به شمشیر صاعقه رگ که ببردا

مگر خون آن رگست که خوانیش لاله زار

به طفل شکوفه بین که بر نامده ز شخ

دمد مویش از عذار به رنگ سپید نخ