یکی بین به شاخ سرو که صلصلستان شده

همه مست و می پرست همه رند و باده خوار

بده باده کز بهار جهان گلستان شده

گلستان ز سرخ گل همه ملستان شده

نه صلصلستان شده که غلغلستان شده

ز بس بانگ رعد و برق که پیچد به شاخسار

چو آبستنان کند همی ابر نالها