جمال مجسمست جلال مجردست

بلی نور آفتاب به هنگام صبحدم

بتابد به برگ گل چنان چون به نوک خار

ز سر تا قدم چو عقل کمال مجردست

عطای مصورست نوال مجردست

چو تسنیم و سلسبیل زلال مجردست

بدانگه که سرکند سخنهای آبدار