عطای مصورست نوال مجردست

بتابد به برگ گل چنان چون به نوک خار

ز سر تا قدم چو عقل کمال مجردست

جمال مجسمست جلال مجردست

چو تسنیم و سلسبیل زلال مجردست

بدانگه که سرکند سخنهای آبدار

به هر علم و هر هنر به هر فن و هر مقال