به سختی چو یک هفته اندر کشید

که خیره نماید شگفت از شگفت

سپهبد چنین گفت چون دید رنج

که دستور بیدار بهتر ز گنج

به دیده ز ایرانیان کس ندید

بهشتم بغرید دیو سپید

که ای شاه بی بر به کردار بید