چو هنگام کارزار به چهر افکنی گره

همه جان خلق پوست همه پیکر تو مغز

حسد در دل عدوت چو چرک اندرورن چغز

به جوش آردش همی دمادم ز خار خار

چو گیسوی گلرخان بپوشی به تن زر

چو ابروی مهوشان کمان را کنی بزه

همی چرخ گویدت که احسنت باد وزه