به چرخ آفتاب و ماه نمایندت آفرین

تو چون با کمان و گرز برون آیی از کمین

مه نو درون چنگ زمانه به زیر زین

همی چون ستارگان عرق ریزی از جبین

که بخ بخ ازین دلیرکه هی هی ازین سوار

چو روز و شب جهان که گردند بیش وکم

کنی جیش خصم راکم و بیش دمبدم