چو برگشاید دهن به شکل انگشتریست

چو عاشقی کش بود جگر ز غم داغدار

سمن به باغ اندرون چو بر فلک مشتریست

چنان بود تابناک که زهره اش مشتریست

بهار صنعت نما چو تاجر ششتریست

که دیبه رنگ رنگ فکنده بر جویبار

شکوفه طفلیست خرد تنش به نرمی حریر