میی گران سنگ ده که اسب غم پی کنیم

و یا دوید از دلش به عارضش رنگ شیر

چنانکه رنگ شراب به صورت باده خوار

هلا بیابان عمر چرا به غم طی کنیم

بیا غمان را علاج به ناله نی کنیم

چو لاله برطرف باغ پیاله پر می کنیم

میی که از رنگ آن رخان شود لاله زار