چو لاله برطرف باغ پیاله پر می کنیم

هلا بیابان عمر چرا به غم طی کنیم

میی گران سنگ ده که اسب غم پی کنیم

بیا غمان را علاج به ناله نی کنیم

میی که از رنگ آن رخان شود لاله زار

ز اصل صلصال خویش به پای او ریخت خاک

از آن میی کادمش نشاند در خلد تاک