ز اصل صلصال خویش به پای او ریخت خاک

بیا غمان را علاج به ناله نی کنیم

چو لاله برطرف باغ پیاله پر می کنیم

میی که از رنگ آن رخان شود لاله زار

از آن میی کادمش نشاند در خلد تاک

به سالیان تافتند بر او سهیل و سماک

به ریشه اش آب داد ز جوهر جان پاک