به سالیان تافتند بر او سهیل و سماک

میی که از رنگ آن رخان شود لاله زار

ز اصل صلصال خویش به پای او ریخت خاک

از آن میی کادمش نشاند در خلد تاک

به ریشه اش آب داد ز جوهر جان پاک

که تا سهیل و سماک به عاقبت داد بار

ز صنع پروردگار چو در مدور همه