بر تنش این ایزدی جامه اطلس چراست

و یا گسسته ز مهر سپهر عقد پرن

نموده در نیم شب به فرق نسرین نثار

د ایره سرخ گل گشته مضرس چراست

دیبه او بی نورد این همه املس چراست

بوته صفت در میانش زر مکلس چراست

بهر چه تکلیس کرد این همه زر عیار