بوته صفت در میانش زر مکلس چراست

د ایره سرخ گل گشته مضرس چراست

بر تنش این ایزدی جامه اطلس چراست

دیبه او بی نورد این همه املس چراست

بهر چه تکلیس کرد این همه زر عیار

بلبلکان زوج زوج زیر و بم انگیخته

صلصلکان فوج فوج خوش بهم آمیخته