چو من درکشم قدح سراید که نوش باد

بریزد ز دست خویش می از شیشه در ایاق

پس آنگاه به دست من دهد با صد اشتیاق

که بر یاد لعل من بنوش این می رحیق

به قول قلندران همه جزو هوش باد

هزار آفرین ترا به جان از سروش باد

به جز در ثنای تو زبان ها خموش باد