به جز در ثنای تو زبان ها خموش باد

چو من درکشم قدح سراید که نوش باد

به قول قلندران همه جزو هوش باد

هزار آفرین ترا به جان از سروش باد

که شهزاده را به صدق تویی داعی صدیق

فلک فر علیقلی که جودش بود فره

برویش ندیده کس مگر روز کین گره