که شهزاده را به صدق تویی داعی صدیق

به قول قلندران همه جزو هوش باد

هزار آفرین ترا به جان از سروش باد

به جز در ثنای تو زبان ها خموش باد

فلک فر علیقلی که جودش بود فره

برویش ندیده کس مگر روز کین گره

ز سهم خدنگ او چو بیرون جهد ز زه