به روزگار ازین خوشم که روزگار من تویی

بهار را چه می کنم بتا بهار من تویی

ز خط و زلف عنبرین بنفشه زار من تویی

هزار و گل چه بایدم گل و هزار من تویی

همین بس است فخر من که افتخار من تویی

الا به زیر آسمان کراست افتخار من

مرا نگار نیک پی شراب ملک ری دهد