سپهرش اندر آستان محیطش اندر آستین

کدام میر داوری که هست مستجار من

ملاذ و ملجاء مهان خدیو زاده مهین

عطیه بخش راستان خدایگان راستین

به صد قرون ز صد قران فلک نیاردش قرین

مهین سپهر هر زمان چنان ببوسدش زمین

که آبش از دهان چکد چو شعر آبدار من